Volkspartijen doen mee aan doemdenkerij

In een tijd van internationalisering trekt de staat zich terug en de burger moet zich zelf zien te redden. Niet iedereen is daar even goed toe in staat. Ook de partijen die aan de wieg stonden van de verzorgingsstaat schieten tekort.

Henk Jaspers, logistiek medewerker  (53): “Ik vraag me af of mijn kinderen het beter krijgen dan mezelf? Hun toekomst is zo onzeker. Migratie, klimaatverandering, robotisering van de arbeid. Dat baart me zorgen. Waarvoor hebben mijn kinderen zo lang gestudeerd wanneer ze thuis moeten blijven wonen om rond te komen?” “Het is ieder voor zich en God voor ons allen,” vult zijn collega Peter Hendriks (36) aan. “Ik verdien het minimumloon, hoe kan ik daar mijn gezin van onderhouden?” Het is een veel gehoorde klacht. Werkgevers weigeren arbeiders hogere lonen te betalen, omdat ze zeggen dat zij door internationale concurrentie niet anders kunnen.

“Het is ieder voor zich en God voor ons allen”

De burger doet zijn best om het hoofd boven water te houden en kan steeds minder vaak terugvallen op de overheid of maatschappelijke verbanden. In de laatste tien jaar nam de koopkracht van loontrekkers nauwelijks toe. Veel jongeren hebben zonder dat ze dat willen een tijdelijk contract of werken in deeltijd.  Volgens een Europees onderzoek van het Centraal Bureau voor de Statistiek van een paar jaar geleden werken van de Nederlandse jongeren tot 25 jaar maar liefst 78% in deeltijd, een absoluut Europees record.

Dit beeld geldt ook over de langere termijn. Het deel dat de factor arbeid verdient van het Bruto Nationaal Product, de arbeidsinkomensquote daalde in veertig jaar met 10% punten, het aandeel van de factor kapitaal steeg met 66% (lees verder onder de grafiek).

Arbeidsinkomensquote Nederland

Kapitaal wordt met twintig procent belast, arbeid met veertig. Om faillissementen te voorkomen houden de kapitaalbezitters de lonen laag. Aan zulk doemdenken doen ook de partijen mee. Zo schafte de Nederlandse regering van liberalen en socialisten in 2017 de dividendbelasting af. De dividendbelasting is een belasting op de winstuitkeringen op aandelen.

Wanneer de sociaal-liberalen, sociaal bewogen christenen en hervormingsgezinde socialisten eind negentiende eeuw ook aan doemdenken hadden gedaan, dan waren er toen geen inkoop- en woningcorporaties of vakbonden opgericht die opkwamen voor de gewone burger. Dan was er ook na de oorlog geen welvaartsstaat gekomen waarin gelijke kansen golden zoals studiemogelijkheden en sociale zekerheid voor alle burgers.

“Ik wil het gevoel krijgen dat ik er toe doe”

“Ik wil het gevoel krijgen dat ik er toe doe,” aldus Marina Scheepers schoonmaakster (28). “Ik maak overuren maar doe ik er te lang over dan worden die niet betaald. Dan zeggen ze dat er een minimumloon is, maar dat geldt niet voor mij en mijn collega’s.”

Wanneer partijen stoppen met doemdenken over de terugtredende overheid en loonafbraak dan kunnen ze eens beginnen met luisteren. Burgers willen dat er rekening met hen gehouden wordt en dat politici zich voor hen inzetten. Alleen wanneer politici dat inzien en de bestaansonzekerheid van burgers serieus nemen, hebben ook de volkspartijen die aan de basis stonden van de welvaartsstaat, weer toekomst!

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Politiek verandert de wereld. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s