PvdA: Uitbuiting textielindustrie Bangladesh stopzetten door intrekken handelsvoordelen

Opinie Het is vijf jaar na de vreselijke brand in textielfabriek Rana Plaza, waarbij 1134 doden vielen, waaronder veel jonge meisjes. Nog steeds zijn de arbeidsomstandigheden van miljoenen textielarbeidsters in Bangladesh niet verbeterd. De EU moet daarom de handelsvoordelen die ze het land geeft, intrekken.

Bangladesh met zijn 163 miljoen inwoners behoort tot de armste en dichtstbevolkte landen ter wereld.

Bangladesh

De economie van Bangladesh bloeit, de economische groei bedraagt 7% bij een bruto binnenlands inkomen per jaar van USD 1359 (koopkracht circa € 4000).

Bangladesh_Graph3NL

Het land is de op een na grootste textielexporteur ter wereld. Van de deviezeninkomsten is 80% afkomstig uit de textielsector, waar 4 miljoen mensen werken. Twintig miljoen mensen zijn direct of indirect afhankelijk van de bedrijfstak, die ook de economische weerbaarheid van het land vergroot

Bangladesh heeft dan ook dit jaar van de Verenigde Naties te horen gekregen dat het in 2024 de groep van minst ontwikkelde landen mag verlaten. De textielindustrie is dankzij de handelsvoordelen, een van de grootste bronnen van inkomsten van Bangladesh. Naar de Europese Unie alleen gaat al 60% van de export (lees verder onder de grafiek).

Bangladesh_Graph1NL

Het minimumloon in de kledingindustrie van Bangladesh is echter nog altijd geen leefbaar loon. Werknemers maken lange dagen, overuren worden niet betaald. Arbeiders die knokken voor een beter salaris krijgen te maken met geweld en ontslag. Werknemersorganisaties worden met enige regelmaat verboden. Het is niet voor niets dat de Internationale Arbeidsorganisatie al jaren concludeert dat werknemersrechten in Bangladesh nauwelijks verbeterd zijn.

Bangladesh belooft al jaren beterschap, maar ondanks herhaalde kritiek vanuit de internationale gemeenschap en de Europese Commissie is er weinig veranderd.

 Het westen mag niet langer wegkijken

Het westen mag niet langer wegkijken. Internationale kledingconcerns en fabriekseigenaren blijven grote winsten maken ten koste van de werknemers. Het ontwikkelingsland kreeg in 2001  vrije toegang tot de Europese markt op voorwaarde dat de werkomstandigheden sterk zouden verbeteren.

Niet alleen in de Europese Unie, ook in Nederland is er brede overeenstemming over het feit dat de arbeidsomstandigheden in de kledingindustrie dringend moeten veranderen. Een coalitie van brancheorganisaties tekenden reeds in 2016 een convenant over internationaal verantwoord ondernemerschap in de kleding- en textielsector. Zij onderschrijven daarmee de Schone Kleren Campagne, een wereldwijd netwerk van vakbonden en andere belangenorganisaties, die zich inzetten voor eerlijk geproduceerde kleding.

De Nederlandse kledingconsument wordt zich steeds bewuster van de uitbuiting en onderdrukking, die met de goedkope kleding gepaard gaat. Hij heeft echter geen alternatief, omdat het merendeel van de internationale kledingconcerns grote winsten wil blijven maken door mistoestanden in landen als Bangladesh.

Fast fashion-ketens verantwoordelijk maken

De Europese Commissie moet daarom dringend haar eerdere dreigementen kracht bijzetten en spoedig starten met een officieel onderzoek naar de arbeidsrechtenschendingen in het land. De logische vervolgstap is daarna het intrekken van de handelsvoordelen. Dat zal in de praktijk het einde van de import van goedkoop textiel uit Bangladesh betekenen. Vele levens in de textielindustrie staan op het spel.

De Nederlandse consument vraagt om kleding die eerlijk geproduceerd is. De Europese Commissie moet daarbij de fast fashionketens verantwoordelijk maken voor de gehele productieketen en dat betekent dat zij voor hogere lonen ter plaatse moeten betalen. Hogere lonen en betere arbeidsomstandigheden moeten ten laste gaan van hun winsten en niet van de consument.

De nu noodzakelijke actie van de Commissie maakt veel kans op succes. De textielsector zorgt voor 80% van de export van Bangladesh en levert 10 procent op van het Bengalese Bruto Nationale Product. Naar Europa gaat per jaar textiel ter waarde van een kleine 20 miljard USD. Kleding is daarbij veruit het beste verkochte product. De Bengalese regering zal zich dus wel twee maal bedenken voordat ze dat in gevaar brengt door het afroepen van handelsbeperkingen.

De Europese Commissie moet nu laten zien dat mensenrechten geen lippendienst zijn. Het afdwingen van fatsoenlijke arbeidsomstandigheden is een kwestie van beschaving.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Politiek verandert de wereld. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s