Zal ik even meedenken? Ruud Lubbers i.m.

De langstzittende Nederlandse minister-president Ruud Lubbers is woensdag overleden. De pragmatische Lubbers leidde Nederland in drie kabinetten door de crisis van de jaren tachtig (1982-1994).

ANP

Voormalig premier van Nederland Ruud Lubbers © ANP

“Zal ik even meedenken?” Dit was de jongste premier ooit ten voeten uit. Zijn meedenken was onnavolgbaar, het leverde vele oplossingen. De laatste tijd was het stil rond Ruud Lubbers, hij leed aan depressies. Wie was deze ongrijpbare man die zo`n belangrijk stempel op de jaren tachtig van Nederland drukte?

Als politicus was Lubbers een dossiertijger. Hij ging nooit onvoorbereid een debat of onderhandeling in. Als pragmatische aanvoerder van het Kabinet leidde hij Nederland door de economische crisis. Hij zette het mes in de uitkeringen en bracht de overheidsfinanciën op orde. Lubbers maakte bovendien een einde aan de polarisatie tussen links en rechts. Hij bracht werkgevers en werknemers immers samen om mee te werken aan zijn ‘no nonsense’ beleid.

De internationaal geprezen ‘peetvader van het poldermodel’ voelde de tijdsgeest goed aan. Protestgroepen mochten in de Nederlandse politieke cultuur niet worden buitengesloten. Er moest een einde komen aan de macht van de regenten, vond hij. Hij vond dat politici geen ambtenaren maar vertegenwoordigers van bevolkingsgroepen moesten zijn.

Ruud Lubbers: ‘doortunnelen’, ‘vermilderen’, ‘een positieve grondhouding’

Lubbers deed het heel goed bij verkiezingen mede dankzij zijn kleurrijke, virtuoze, intuïtieve manier van spreken. Hij verrijkte de Nederlandse taal met een unieke woordenschat – ‘het Lubberiaans’ – met woorden als ‘doortunnelen’, ‘vermilderen’, ‘een positieve grondhouding’. Het achterste van zijn lenige tong kreeg je echter nooit te zien.

In termen van warmte en genegenheid spreken maar weinigen over hem.“Niemand houdt echt van Ruud Lubbers”, schreef de Volkskrant destijds. ”Hij was in de ogen van vriend en vijand een politieke grootmeester, maar weinigen was het vergund een blik in zijn hart te werpen”, aldus de journalist Marcel Metze in zijn boek ‘De stranding’. Volgens oud-klasgenoot van de middelbare school Jean Penders en voormalig voorzitter van de CDA-fractie in het Europees Parlement, ging achter het doortastende optreden van Lubbers een weifelende man schuil.

HBush en Lubbers

De Amerikaanse president George H. Bush en Ruud Lubbers in bespreking bij het Catshuis in 1989 © Anefo

Lubbers bleef namelijk zijn leven lang gelovig en hechtte waarde aan wat men in kerkelijke kring vond. De oud-premier was thuis en op school bij de paters Jezuïeten met een flinke dosis plichtsbesef opgevoed. Een katholiek moest verantwoordelijkheid dragen voor de maatschappij. Het land besturen was dan ook niet zomaar een job voor de politicus die zich meer wetenschapper voelde dan bestuurder, het was zijn roeping: “Het geloof is mijn troost” verklaarde Lubbers wel eens.

“Het geloof is mijn troost”

“Maar het beleid van Lubbers was niet altijd zo sociaal”, aldus oud-premier Kok (PvdA) in het programma Nieuwsuur.

Premier Mark Rutte (VVD) reageert op het overlijden van Ruud Lubbers © RTL

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Politiek verandert de wereld. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s